De goudprijs boomt als nooit tevoren, maar toch valt het ook te overwegen om in zilver te investeren. Expert Peter Cordes zet op beursduivel.be uiteen waarom het interessant is in zilver te beleggen.

Goudprijs in de lift

 Over goud als belegging is de laatste tijd erg veel geschreven. Goud wordt vaak als een aantrekkelijke vluchthaven gezien in economisch woelige tijden. De goudprijs zit ook al een tijd in de lift. Zilver krijgt doorgaans minder aandacht. Toch stijgt ook de prijs van dit edelmetaal, terwijl de recordstanden van 1980 nog ver weg zijn.

De zilverprijs laat doorgaans grotere koersbewegingen zien dan goud. Dit komt vooral doordat de zilvermarkt kleiner is dan de goudmarkt en doordat zilver ook een metaal is dat veel in de industrie wordt toegepast. De afgelopen jaren werd rond de 50% van het zilver gebruikt voor industriële toepassingen. De rest wordt gebruikt voor juwelen, in de fotografie en als belegging.

Helft zilverproductie gebruikt door industrie

In 2009 werd, als gevolg van de crisis, de laagste hoeveelheid zilver gebruikt voor industriële toepassingen - 352,5 miljoen troy ounce - sinds 2003. Toch was dat bijna 50% van de totale productie van zilver gedurende 2009.   

De zilvervoorraden zijn de laatste decennia al met al met ongeveer 90% afgenomen. Vrijwel al het goud wordt gerecycled. Bij zilver wordt echter maar een klein deel van het industriële zilver gerecycled. Dit komt omdat zilver voor industriële doeleinden vaak in zulke kleine hoeveelheden wordt gebruikt dat het economisch gezien niet loont om dit te recyclen. Het wordt pas interessant om het zilver te recyclen als de prijs naar een veel hoger niveau stijgt.

 Onvervangbaar

 De zilvermijnen raken uitgeput. Daar komt bij dat zilver bij industriële toepassingen vaak niet door een ander metaal vervangen kan worden. Bij veel toepassingen is zilver beter bruikbaar dan elk ander materiaal of is het totaal uniek. Voor geen enkel metaal worden zoveel octrooien aangevraagd als voor zilver. Zilver wordt onder meer ingezet voor componenten voor computers, bij zonne-energie en bij innovatieve nieuwe hygiënische toepassingen in bijvoorbeeld kleding. Ook neemt de vraag naar zilver voor juwelen en de vraag van investeerders toe.

 Zilverprijs

 Gedurende het jaar 2009 liep de zilverprijs met 53% op. Dit jaar steeg de zilverprijs met rond de 12%. Voor zilver moet momenteel per ounce rond de 18 dollar worden betaald. Volgens sommige analisten, zoals Daniel Brebner van Deutsche Bank, kan de prijs tot het einde van dit jaar stijgen tot 22 dollar per ounce. Maar in de toekomst zou er nog wel meer in het vat kunnen zitten. In ieder geval is de huidige prijs nog ver verwijderd van de ‘all time high’ uit 1980, van boven de 50 dollar. Toen speculatie door de befaamde gebroeders Hunt de prijs opdreef.

 Beleggen

 Er zijn diverse mogelijkheden om in zilver te beleggen, zoals fysiek zilver, een zilver tracker en een

Peter Cordes is manager sales bij Wijs & van Oostveen Vermogensbeheer. Cordes (1969) startte bij het beleggersplatform BeursOnline, waar hij zich richtte op content management en het ontwikkelen van concepten. Al snel maakte hij de overstap naar de researchafdeling bij Wijs & van Oostveen, waar hij de beleggingsvisie vertaalde in concrete producten en een heldere dienstverlening voor particuliere beleggers. Na een aantal jaren gewerkt te hebben als hoofd vermogensbeheer is Cordes sinds geruime tijd manager sales.

www.beursduivel.be

Zilveren tranen is het laatste album van Nero van tekenaar Marc Sleen. Het verscheen in 2003 en we kijken er graag even op terug.

Het verhaal

Vanuit het Geeraard-de-Duivelsteen worden moordplannen gesmeed om Nero uit de weg te ruimen. Het complot wordt voorbereid door een monsterverbond van vijanden uit de voorbije verhalen. Niemand minder dan Geeraard de duivel zelf coördineert de wraakactie. Mee aan de tafel zitten Pietje de Dood, Ricardo, Ratsjenko, Hela de heks, Matsuoka en Boeboel, een duivelinnetje met weinig om het lijf.
Bij monde van Petoetje en Petatje geeft Sleen de lezer een rondleiding in de Kleine Zavel te Brussel. We vernemen uitleg rond historische figuren als Egmond en Hoorne, Mercator, Marnix Van Sint-Aldegonde en Willem de Zwijger. Japanse toeristen fotograferen er ondertussen naarstig op los. Onder hen wordt Matsuoka opgemerkt.

Engelbewaarster met zilveren tranen

In het park zien we de Kenianen Momo en Boloko muziek maken, wat tegen de zin is van agent Gaston. Prompt verwijdert hij hen uit het park en stuurt ze naar het Nero-café.
Nero’s engelbewaarster wordt huilend aangetroffen. Zij plengt zilveren tranen, want duistere machten zijn een complot aan het smeden om Nero uit te schakelen.
In een poging Nero’s huwelijk om zeep te helpen, proberen Hela en Boeboel Nero te verleiden, maar Madam Nero weet de twee troela’s hardhandig buiten te bonjouren.
Matsuoka slaagt erin een flesje van zijn gekende bier binnen te smokkelen bij Nero wat hem weer — precies zoals in het eerste verhaal in 1947 — in de waan brengt de Romeinse keizer te zijn. “Nero is weer Nero geworden! De cirkel is rond”, grijnst Matsuoka zelfvoldaan. Gelukkig is er het antidotum uitgevonden door Adhemar wat het keizerseffect uitschakelt.

Complot

Ondertussen heeft Beo de verschrikkelijke het complot kunnen afluisteren en worden Madam Nero en Madam Pheip ingelicht.
Ricardo weet Nero’s fortuin te stelen en Agent Gaston ontsnapt ternauwernood aan de kogels van Ricardo: zijn metalen decoraties hebben de kogels weerstaan. Pietje de dood wil dan weer Nero’s levensdraad doorsnijden, maar Nero breekt zijn zeis in twee op zijn knie. Ratsjenko’s aandeel bestaat uit het laten exploderen van Adhemars rakettenarsenaal en de sabotage van Robke de robot. In een poging Jan Spiers frietkot op te blazen, wordt hij zelf het slachtoffer van zijn springstof.
In een onenigheid om de verdeling van Nero’s fortuin, schiet Ricardo Matsuoka dood. Beo wordt eveneens onder vuur genomen en schiet er zijn verenkleed bij in.
Nu Geraards handlangers uitgeschakeld zijn, doet de duivel beroep op Tuizentfloot, die hij opstookt om zijn aartsvijand neer te knallen. De onvoorspelbare Tuizentfloot haalt er zijn kanon bij en schiet Geraard zelf aan flarden. Pietje de dood ondergaat hetzelfde lot.
Rest nog enkel Nero’s fortuin terug te krijgen van Ricardo. Met behulp van het paard van Sint-Niklaas, het kerstmannetje en een paar stinkbommen wordt de Maltese bandiet uit zijn schuilplaats gerookt en door Agent Gaston opgesloten.
Bij de allerlaatste wafelenbak neemt voor een keer Adhemar het woord: “Laat mij de taak van mijn teergeliefde vader overnemen en voor de laatste maal het glas heffen op deze finale wafelenbak. We vieren hierbij de overwinning op allen die Nero eronder wilden krijgen. Gog en Magog. De strijd van het goede tegen het kwade.”
Nero voegt eraan toe: “Eindelijk zal ik van een zalige, nietsdoende rust kunnen genieten.”

Bron: http://www.stripspeciaalzaak.be

Zilver is een van onze kostbaarste edelmetalen. Niet te verwonderen dus dat overal naar zilver gezocht wordt, zelfs tot op de maan toe… Al zal het nog wel niet meteen rendabel zijn om naar de maan te vliegen om daar het zilver te gaan ontginnen.

NASA

De maan bevat ijs, kwik en mogelijk zelfs zilver, zo heeft de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA gemeld. De stoffen zijn ontdekt toen een onbemande raket vorig jaar op de achterkant van de maan ploften. De NASA had de onderzoeksraket afgevuurd om te zien welke stoffen zouden opstuiven.

De instrumenten ontdekten relatief grote hoeveelheden lichte materialen, zoals natrium, kwik en mogelijk zelfs zilver. Zo’n 20 procent van het materiaal bleek te bestaan uit methaan, ammoniak, CO2 en andere vluchtige materialen.

Het zilver op de maan zou in zeer kleine deeltjes zijn, niet in een vorm voor mijnbouw. Het vele kwik was een onprettige verrassing voor de onderzoekers. De giftigheid van kwik is een minpunt voor menselijke expedities.

Cabeus
De materialen zijn waarschijnlijk op de maan beland door kometen en asteroïden, stelde NASA-wetenschapper Anthony Colaprete.
De raket landde in oktober vorig jaar in de krater Cabeus. Die ligt op een plaats op de maan waar nooit zonneschijn komt. De inslag van de raket zorgde voor zo’n vier- tot zesduizend kilo aan opdwarreld stof en damp, schatten de NASA-onderzoekers.

Colaprete schat dat zo’n 5,6 procent van de massa in de krater Cabeus bestaat uit ijs. Dat er water op de maan ligt was al eerder ontdekt. Nieuw is wel het inzicht dat de watermoleculen niet gelijkmatig zijn verdeeld over het oppervlak. De moleculen liggen in een soort putjes.

Het bestaan van zuiver ijswater is nuttig voor toekomstige mensen op de maan, meent de NASA. De organisatie stelt bovendien dat de overvloedige aanwezigheid van waterstofgas, ammoniak en methaan kan worden gebruikt om brandstof te produceren. (anp/mvl)

LCROSS heeft wellicht zilver op de maan gevonden

In de inslagpluim van LCROSS zijn wellicht sporen van zilver gevonden. In de pluim die ontstond na de inslag op 9 oktober 2009 van de LCROSS blijken wellicht sporen te hebben gezeten van zilver. Een nieuwe studie naar de samenstelling van die pluim laat niet alleen zien dat 5,6% ervan uit water blijkt te bestaan – da’s inmiddels oud nieuws – maar verrassend genoeg ook dat in het spectrum twee ultraviolette emissielijnen van zilver te zien zijn.
De lijnen verschijnen enkele seconden na de inslag van de sonde LCROSS en volgens Anthony Colaprete (NASA’s Ames Research Center) en z’n team duidt dat erop dat onder de maanbodem van de krater Cabeus een laag zilver zit. In maanstenen die meegenomen zijn met de Apollovluchten was ook al zilver gevonden, maar die hoeveelheid was erg minimaal, minder dan 100 delen zilver per miljard andere delen. Bij Cabeus moet die hoeveelheid veel hoger zijn. Op aarde is zilver de uitkomst van een geologisch proces, waar stromend water voor nodig is. Op de maan is daar geen sprake van. Wellicht dat zilver in de omstandigheden op het maanoppervlak een vluchtig bestaan heeft en voortdurend als losse atomen heen en weer springt, totdat het op de bodem van een krater zoals Cabeus vast komt te zitten, hetgeen ze een ‘cold trap’ noemen. Hoe dat precies in z’n werk gaat is niet duidelijk. Ook is het nog niet 100% zeker dàt die twee emissielijnen daadwerkelijk van zilver afkomstig zijn. Misschien dat een soort van silverrush op de Maan uitkomst kan bieden?

Bron: New Scientist.

De voordelen van collodiaal zilver en goud

Als men zich ook maar iets verdiept in antibiotica en de resistentie van bacteriën en virussen hiervoor dan krijgt men snel de overtuiging dat colloïdaal zilver en/of goud wel eens een heel belangrijke rol kan gaan vervullen in het ondersteunen van onze gezondheid.

In dit kader is het natuurlijk belangrijk dat colloïdaal zilver een kans krijgt zijn werk te doen. Deze kans krijgt colloïdaal zilver niet indien er colloïdaal zilver verkocht wordt wat geen colloïdaal zilver is. Het is vaak de onwetendheid van de leverancier die de oorzaak is van de kwaliteit die men verkoopt.

Kwaliteitsonderzoek Hogeschool Zuyd
Hogeschool Zuyd heeft een kwaliteitsonderzoek van colloïdaal zilver en zilverzalf gedaan bij een tiental Nederlandse colloïdaal zilver leveranciers.

Enkele conclusies uit dit rapport:
1. Alleen Crystal levert een product waarvan de opgegeven concentratie zilver en de gemeten concentratie zilver met elkaar overeenkomen
2. Als er vanuit wordt gegaand dat colloïdaal zilver uit meer dan 50% colloïdaal deeltjes moet bestaan en dus minder dan 50% ionisch zilver mag bevatten, is Crystal de enige leveranvier die colloïdaal zilver levert.
3. De opgegeven deeltjesgrootte van het product wordt alleen gewaarborgd door Crystal en ligt vele malen lager dan de deeltjesgrootte van de andere leveranciers.

Fabrikant Productnaam Effectiviteitindex
in cm²/ml Uitgebreid
meetrapport
Cruydhof Weerdingen Colloïdaal zilverwater 0.00 Download

Special Energy Products Colloidal Silver 0.00 Download

Buysen Geleen Colloïdaal zilver 0.10 Download

Meditech Europe Colloïdaal zilver 0.25 Download

Natural Immunogenics Argentyn 23 0.36 Download

Multiwave Healing Colloïdaal zilver 2.20 Download

Crystal Roermond Crystal colloidal silver 63.60 Download

Hoe hoger de effectiviteitindex hoe beter het product. Men zou dit ook een kwaliteitsindex kunnen noemen. Hoe hoger het getal hoe meer effectief werkzaam oppervlak ter beschikking staat per volume eenheid.

De effectiviteitindex wordt bepaald door de volgende parameters:
• Concentratie zilver (ppm); invloed is lineair. Bijv. een zeer lage concentratie geeft een zeer lage effectiviteit omdat er geen werkzame stof aanwezig is.
• Deeltjes grootte verdeling
- Volume percentage deeltje; invloed lineair
- Deeltjes grootte; invloed kwadratisch.
Bron: www.crystal-colloidaal.nl

Filip Meirhaeghe staat bekend als de mountainbiker die niet alleen op doping betrapt werd, maar ook wereldkampioen werd en een zilveren medaille op de Olympische Spelen werd. We laten hem graag zelf aan het woord.

In de genen
Sport zat bij me in de genen. Niemand in de familie deed echt aan sport, maar ik leerde wel al op vier jaar over balkjes en auto’s en op eenwielers fietsen. Op mijn vijfde reed ik op een mini-brommertje, en vóór ik tien werd, reed ik al mijn eerste trialwedstrijden op de fiets en met de brommer. De brommer was mijn eerste liefde. Ik droomde van de trialwedstrijden voor experts, de leeftijdsklasse boven de achttien jaar. Maar voor het zover was, leerde ik de mountainbike kennen.
Mijn eerste ritje op een mountainbike was op een bikehappening in Knokke. Het liet geen onverwoestbare indruk. Toen ik een paar maand later naar Villard-de-Lans trok, waar in 1987 het eerste (officieuze) wereldkampioenschap plaatsvond, wilde ik het WK niet eens rijden. Maar ik geraakte stomweg door de kwalificatieritten, en de volgende dag won ik tot mijn eigen stomme verbazing de wereldtitel bij de juniores. Het was het begin van een blitzcarrière in de jongerencategorie: ik won op twee na alle wedstrijden – te beginnen bij de race in Ovifat, de allereerste mountainbikekoers die ooit in België werd gereden. Ik werd ook nog een tweede keer wereldkampioen, in 1989 in Spa. Het motorentrial was toen allang vergeten: ik had helemaal voor de mountainbike gekozen – zij het met spijt in het hart. De fiets had me helemaal veroverd: om conditie op te bouwen reed ik ’s winters in het veld (en jaren later ook op de piste), ’s zomers koerste ik op de weg en met de mountainbike. Tot op vandaag ben ik trouwens de enige wielrenner die in drie disciplines een medaille heeft – het mountainbiken, de piste en het veldrijden.
De overstap van de juniores naar de seniores was moeilijk te verteren. Zeker in combinatie met mijn marketingstudies, mijn legerdienst, een aanval van klierkoorts en een elleboogbreuk als gevolg van een valpartij op de weg. Op de eerste echte resultaten moest ik tot 1996 wachten. Het was mijn eerste seizoen bij de profs, in de ploeg van Espace Card, en mijn enige uitschieters waren een Belgische titel en een zesde plaats op het EK. Eén jaar later haalde ik mijn eerste internationale podia: op mijn vijfde plaats in de Wereldbekerwedstrijden van Sankt-Wendel en Houffalize, de derde in de WB-finale in Annecy. Het was een groots moment: eindelijk begon mijn lichaam zich in te stellen op de loodzware trainingen die mijn trainer Dominique Dejosé mij al sinds eind 1995 deed ondergaan. En het werkte.
Mijn eerste overwinning in een Wereldbeker dateert van 1998. Het was mijn eerste jaar bij Specialized, en ik won in Sankt-Wendel: ik klopte er vier wereldtoppers in een bloedstollende spurt. De eerste van in totaal elf Wereldbekeroverwinningen bij de profs. En van een grootse carrière, met de Olympische Spelen in het Australische Sydney als orgelpunt. Ik was tot in de puntjes voorbereid, en voorbestemd om te winnen. Maar in de laatste ronde van de wedstrijd haperde mijn ketting, en kon Miguel Martinez naar de olympische titel demarreren. Ik bleef achter met zilver, en met een fikse kater die bijna een heel seizoen zou nazinderen. Na een Sabbatjaar won ik in 2002 de Wereldbeker. Eén jaar later kroonde ik mij in het Zwitserse Lugano tot wereldkampioen. En 2004 stond helemaal in het teken van een Olympische triomf in Athene die er nooit zou komen.
Na drie gewonnen Wereldbekerwedstrijden leek ik helemaal klaar voor de Spelen. Maar op een controle voor de wedstrijd in het Canadese Mont-Sainte-Anne testte ik bij een controle van het Wereldantidopingagentschap positief op het gebruik van epo (de overwinning in Mont-Sainte-Anne werd later door de Internationale Wielerunie van mijn palmares geschrapt). Ik bekende dopinggebruik, en werd vijftien maanden geschorst door de Belgische Wielrijdersbond. Ik dacht dat ik nooit nog in competitie zou fietsen. Anderhalf jaar lang leefde ik helemaal buiten de sport. Ik schreef over mijn ervaringen in een boek, en ik probeerde me over mijn toekomst te bezinnen. Maar toen op 15 januari 2006 mijn schorsing afliep, had ik allang besloten dat ik toch weer zou koersen.
Het seizoen 2006 was er een met een paar ups, en heel veel downs. Ik onthoud mijn eerste overwinning op de weg bij de beroepsrenners – in de Grote Prijs Rudy Dhaenens in Nevele –, een schitterende vierde plaats in de Wereldbekerwedstrijd in Francorchamps en een nieuwe Belgische titel in het mountainbiken. Maar de prestatie waar ik de meeste waarde aan hecht, leverde ik ver van huis: op het WK in Rotorua, Nieuw-Zeeland, werd ik zevende na een heroïsche tweestrijd met die andere ouderdomsdeken van het mountainbiken, de Zwitser Thomas Frischknecht. Voor het eerst in jaren voelde ik me weer een echte topmountainbiker.
www.filipmeirhaeghe.be

Globetrotter en kosmopoliet Vandecaveye was op 14 juni 2009 aan haar grote reis begonnen, een lang gekoesterde droom. De rode draad door haar reis was o.a. het opzoeken van Vlamingen in de wereld, Vlaamse missionarissen, expats, Vlaamse bedrijven en Belgische ambassades. Na 51 weken keerde ze op 5 juni (haar verjaardag n.b.) huiswaarts.

Ze ging verder dan daar waar de modale toerist stopt, ze vermeed de commerciële paden. Ze ging op zoek naar etnische minderheden, naar zeldzame stammen, couleur locale. Op zoek naar uitersten : arme, achtergebleven dorpen t.o.v. rijke, hypermoderne grootsteden. Ze infiltreerde bij de plaatselijke bevolking en nam deel aan de dagdagelijkse activiteiten op het platteland.

“Moskou was een symbolisch vertrekpunt, want ik ben mijn reis begonnen in de stad waar ik mijn judocarrière heb beëindigd. De bedoeling was om door te reizen tot in Australië en Nieuw-Zeeland, maar we zijn 7 maanden in China blijven hangen. Eindpunt was Japan, de bakermat van het judo. Het was leuk grasduinen in mijn sportverleden, op zoek naar nostalgie en enkele judovrienden.”

“We hebben verschillende keren het einde van de beschaving gezien. We vonden geïsoleerde dorpjes waar de tijd is blijven stilstaan. Middeleeuwse toestanden, zonder stromend water, geen elektriciteit, waar mens en dier onder hetzelfde dak leven en waar kinderen naakt rondlopen. Een soms dierlijk bestaan zonder enige vorm van hygiëne, educatie, bezit of infrastructuur. Onvoorstelbaar dat mensen anno 2010 nog in dergelijke primaire omstandigheden leven.”

“51 weken met de rugzak low budget reizen heeft me een schat aan ervaring bijgebracht. Misschien wel het beste jaar uit mijn leven. Nu moet ik al deze ervaring en ontmoetingen verwerken, herkauwen om tot slot te koesteren. Reizen is bij momenten vermoeiend, maar uiterst boeiend. Het was een uniek uitzonderlijk jaar, onvergetelijk. Vooral de plaatselijke bevolking op het platteland heeft me het meest geboeid. Een nieuwe wereld is opengegaan.”

“Overal zijn er ‘Vlamingen in de wereld’. Met een open geest hebben ze België achtergelaten, weg van onder de kerktoren. Het zijn stuk voor stuk dappere mensen met een ruime blik op mensen en culturen, met rijke ervaringen en heroïsche verhalen. Het is ontzettend boeiend om te luisteren naar de beweegreden van hun levenswandel en hun drijfveer.“
Waarom deze sabbatical?
“De aantrekkingskracht van de wereld. Nieuwsgierigheid en leergierigheid zijn mijn drijfveer. Ik verkies te investeren in ervaringen en belevenissen i.p.v. in het materiële. Reizen nuanceert je blik op de wereld en verruimt je denken. Reizen om te leren, om een land te ontdekken. Steden & platteland, geschiedenis en historische feiten, religies en hoe ze zich onderling verhouden, klederdracht, culturen, tradities en rituelen, eetgewoontes, etnische minderheden… Ik wil reizen om meer van de wereld te begrijpen. Ik was een jaar lang op studiereis. Reizen verrijkt. Reizen relativeert. Reizen heeft een invloed op je wereldvisie. Ik heb me op een aangename manier overal verloren gevoeld, me ‘prettig ontheemd’ gevoeld. Reizen is weer ontvankelijk worden en de dingen zintuiglijk consumeren. Het kunnen verwonderd zijn over situaties en ontmoetingen onderweg.“
Wat/Wie heb je onderweg het meest gemist?
“Er ging geen dag voorbij dat ik niet aan mijn ouders en trainer Eddy heb gedacht. Gelukkig is er skype, een fantastische uitvinding! Voor het overige heb ik niets materialistisch gemist. Maar een lekkere volkoren boterham met oude kaas en een goed glas wijn, of een stevig biertje en een pakje friet met andalouse saus zou ik nu wel appreciëren. ”
www.gella.be

Dit verslag van docent Esther Goosens over de vakopleiding voor zilversmeden Schoonhoven willen we de liefhebber van zilversmeedkunst niet onthouden

Eindelijk was het zover. 1 juli 2010, de grote dag. We gingen op pad naar Schoonhoven. “ De zilverstad” van Nederland om de prijs op te halen: Het sieraad ontworpen door Sara, uitgewerkt in zilver door de docent Goudsmeden van de vakopleiding Schoonhoven. Wie? Daphne en ik. We hadden afgesproken dat we onze VIP ( Sara)zouden ophalen voor het station in Nuth om half 11.
De dag begon zonnig en werd ook steeds zonniger. Gaande weg begon het steeds meer een vakantietrip gevoel te worden. Alle ramen van de auto open, relaxte muziek op en keihard, want het lawaai van de open ramen moest overstemd worden. Blote voeten op het dashboard en rijden maar. En daar was ik voor uitgekozen. Even een kleine pitstop op een parkeerplaats (dat moet nu eenmaal ook) en weer verder. Het verkeer viel mee en al gauw kwamen we aan op de plaats van bestemming. Nog even een parkeerplaats zoeken in de schaduw. Natuurlijk niet te vinden of bezet. Dit gaf ons de garantie van een gratis sauna op de terugweg. Uitstappen, benen ontvouwen, kleding rechttrekken en op naar binnen en wat we daar aantroffen…………..

Zilverexpositie

Een super bedrijvigheid van een grote hoeveelheid studenten en een handvol docenten. Bezig met hun eindexamenexpositie. Wat een sfeer! Ontspannen, vrolijk en serieus. Maar vooral de passie voor “Hun vak” was echt te voelen. Om 13.00u kwamen we aan en hebben we de expositie verkend en om 14.00 was het zover…………….. We moesten plaatsnemen in de docentenkamer en er schaarden zich een drietal docenten en directieleden om ons heen aan tafel. En eerlijk, niet om op te scheppen, maar de complimenten vlogen ons om de oren! Wat te gek zeg! Het begon met de complimenten over het ingezonden werk van Sara en van de andere kandidaten. Wat een hoog niveau dit was! En ook zo is! De manier van werken en de presentatie. Bij het openen van de ingezonden doos was bij het uitpakken het werk eigenlijk al verkocht.

Kunst

Buiten het werk van Sara was ook het werk van twee andere leerlingen tamelijk goed bestikkerd. Je moet je namelijk voorstellen dat er nog twintig andere scholen onder de rivieren werk hadden ingezonden en dat de vijfentwintig docenten elk maar vier stikkertjes hadden om te verdelen onder pakweg tientallen misschien wel honderd sieraden. Als het er niet meer waren. Sommige scholen hadden met hele klassen meegedaan. V5 KUNST heeft maar 6 leerlingen bij ons. We hadden zo’n pak “veren” gekregen dat we ondertussen al niet meer comfortabel in de autostoelen konden plaatsnemen. Nog na lang napraten met een gepassioneerd docent die ons zelfs buiten de wedstrijd om graag nog verder zijn diensten aanbood en ons met een hele klas uitnodigde om een hele dag naar Schoonhoven te komen, gingen we blij, gelukkig, gigantisch tros en stil naar de auto terug om de terugreis te aanvaarden. Man…… wat een gevoel!

Gewaardeerd

En wat ik voelde? Tja, op de eerste plaats enorme trots richting Sara. Chapeau!!! Ik ben benieuwd wat je het volgend schooljaar neerlegt! Dankbaar dat ik mee mocht, want het was niet mijn groep, maar werk van Daphne. Dit concept en deze manier van werken werkt en wordt gezien door vervolgopleidingen en enorm gewaardeerd!
Dankbaar dat ik de Kunstvakken mag geven aan fantastische leerlingen, maar vooral met een geweldige collega! Daphne het gaat je goed daar op die andere school, die er een verdomd goede docent bij krijgen, dat moest ik ook nog even kwijt!

Esther Goossens, Docent Kunstvakken

Auteur Stefaan Van Laere zit niet stil. In zijn – intussen zevende – thriller ‘En dan niets meer’ wordt andermaal de Gentse politiecommissaris George Bracke opgevoerd. En zijn echtgenote Annemie Vervloet, een echt juweeltje van een vrouw die wel houdt van een zilveren sieraad…

Gold 50

In deze bloedstollende thriller kunnen ook Antwerpenaren zich vinden. Zo verwijst een passage naar de bekende goudzaak Gold 50 in de Abdijstraat 50, gerund door Geert Dierckx. Deze zaak was Bracke behulpzaam bij de oplossing van een affaire met diamanten.

Gesigneerd exemplaar

Goed nieuws voor de fans van de thrillers van auteur Stefaan Van Laere (intussen zowat 20.000 mensen): op 12 december verschijnt deel 7 van zijn reeks rond commissaris George Bracke met als titel ‘En dan niets meer’. Verderop leest u hoe u een gesigneerd exemplaar kunt bestellen.

Ruime lezersschare

De reeks thrillers van schrijver Stefaan van Laere is met ‘En dan niets meer’ aan een zevende, opnieuw spannend deel toe. Van de eerdere delen Botero, Tango mortale, Koudvuur, Kismet, Zwaar water en Het moutmysterie werden ruim 20.000 boeken verkocht. Ook in bibliotheken in Vlaanderen en Nederland vinden deze thrillers gretig lezers.
In En dan niets meer bekomt George Bracke van zijn vorig avontuur in whiskyland Schotland. Een stevige malt gaat er overigens wel in nu zijn dochter Julie op het punt staat te bevallen. Ogenschijnlijk alles peis en vree dus ten huize Bracke, ware daar niet een oude - en helaas minder geliefde – bekende die plotseling weer opduikt…
Een schim uit zijn verleden Bracke zit hem op de hielen. Is het finale schot ook fataal? En dan niets meer haalt al zijn zekerheden overhoop.

Burgemeester Daniël Termont

Voor auteur Stefaan Van Laere heeft deze reeks thrillers een speciale betekenis. Vooreerst omwille van de goede reacties van zijn schare trouwe lezers, maar ook omdat hij er heel wat van zichzelf in kwijt. Figuren, plaatsen en toestanden uit zijn omgeving dreigen vroeg of laat wel in één van zijn thrillers op te duiken, en steeds meer mensen houden hun hart vast… Wie zal er nu weer in ‘En dan niets meer’ staan? Eén tip misschien al: Gents burgemeester Daniël Termont ontsnapt alvast niet aan een cameorol…

Technische gegevens
En dan niets meer
Een George Bracke thriller
Auteur Stefaan Van Laere
Bola Editions
ISBN 9789490243197
202 pagina’s
Omslagontwerp: Kathelyne Van den Berghe
Hoe bestellen?
België: het boek wordt u tot 31 december 2010 zonder verzendingskosten thuisgestuurd na storting van € 19,95 op rekeningnummer 979-5932740-31 met vermelding ‘1 ex. En dan niets meer’. Kostprijs vanaf 1 januari 2011: € 21,50 (verzendingskosten inbegrepen).
Nederland: het boek wordt u tot 31 december 2010 thuisgestuurd na storting van: € 21,50 op IBAN nummer BE04 9795 9327 4031 (BIC ARSPBE22) met vermelding: ‘1 ex. En dan niets meer’’. Kostprijs vanaf 1 januari 2011: € 22,50 (verzendingskosten inbegrepen).

www.stefaanvanlaere.be - mail@stefaanvanlaere.be
www.bola-editions.be - info@bola-editions.be

Het zal je maar overkomen. Je bent al enkele jaren zonder veel succes amateurarcheoloog, tot je plotseling een unieke zilverschat weet te vinden… En – om alle misverstanden uit de wereld te helpen – die niet voor jezelf houdt maar aan een museum schenkt… We lazen volgend verslag in Het Nieuwsblad.

Romeinse zilverschat

Hobbyarcheoloog Joël Notebaert heeft in Everbeek, bij Brakel, de vondst van zijn leven gedaan: een unieke Romeinse zilverschat uit de derde eeuw. ‘En zeggen dat ik na jaren zoeken nog niet verder was geraakt dan wat fossielen.’
Atoomnummer 47
Atoommassa 107,87 g.mol -1
Elektronegativiteit volgens Pauling 1,9
Dichtheid 10,5 g.cm-3 bij 20°C
Smeltpunt 962 °C
Kookpunt 2212 °C
Vanderwaalstraal 0,144 nm
Ionstraal 0,126 nm
Isotopen
Elektronen Schil [ Kr ] 4d10 5s1
Energie eerste ionisatie 758 kJ.mol -1
Energie tweede ionisatie 2061 kJ.mol -1
Standaard potentiaal 0,779 V (Ag+ / Ag

Meest stabiele isotopen
Iso RA (%) Halveringstijd VV VE (MeV) VP
107Ag 51,839 stabiel met 60 neutronen
108Ag syn 418 jaar EV 2,027 108Pd
109Ag 48,161 stabiel met 62 neutronen

Tot 16 km diep is zilver terug te vinden; en het is het 68e element in rangorde van voorkomen. Zilver wordt zowel in gedegen toestand (als me¬taal) aangetroffen als in verbin¬din-gen.

De belangrijkste mineralen zijn:
argentiet of zilver¬glans Ag2S
broomargyriet of bromiet AgBr
chloorargyriet of hoornzil¬ver AgCl
dyscrasiet Ag3Sb
fischesseriet Ag3AuSe2
hessiet Ag2Te
joodargyriet AgI
mieargyriet AgSbS2
naumanniet Ag2Se
petziet Ag3AuTe3
proustiet Ag3AsS3
pyrargyriet of zil¬verantimoon¬glans Ag3SbS3
stephaniet Ag5S¬bS4
stromeyeriet AgCuS

Ook de Maya’s kenden zilver. En goud uiteraard. Jammer genoeg betekenden deze edelmetalen bij de komst van de Spanjaarden voor dit trotse volk het begin van het einde.

Laat klassieke periode (600 - 900 n. Chr.).

Deze periode geldt als de bloeiperiode van de Maya’s. Het Mayarijk bestond niet uit één rijk, maar uit onafhankelijke stadsstaten die wel connecties met elkaar hadden. Elke stadsstaat had zijn eigen koning, die de stads sociale, politieke en religieuze hoofdpersoon was. De koning stond zijn bloed af bij ceremonies en doorboorde lichaamsdelen met scherpe voorwerpen. Ook was hij aanvoerder van het leger. Koning Pacal van Palenque en Koning Vogel-Jaguar van Yaxchilán speelden een belangrijke rol in de Mayabeschaving. Veel steden kenden bloei, maar aan het eind van de periode ging het minder met deze zuidelijke steden en werden juist de noordelijke steden in Yucatán belangrijker (o.a. Chichén Itzá). Hierdoor ontstond een zekere rivaliteit die waarschijnlijk de oorzaak was van het instorten van het Mayarijk. Andere mogelijkheden zijn epidemieën, overbevolking, hongersnood, natuurrampen en erosie.

Vroeg postklassieke periode (900 -1200 n. Chr.).

Doordat het Mayarijk plotseling instortte en daarentegen wel een groei van de populatie kende, was er niet genoeg eten voor iedereen. Daarom waren ze een makkelijke prooi voor veroveraars. De Tolteken vielen Yucatán binnen en waren zo strijdlustig dat ze mensen offerden. De grote gebouwen van Chichén Itzá stamden uit deze tijd. Later echter was de stad volkomen verlaten.

Laat postklassieke periode (1200 - 1530 n. Chr.).

Na de Tolteken, namen de Itzáes bezit van Chichén Itzá. De Itzáes waren zelf ook uit hun land verdrongen en kwamen via El Petén en Belize in Chichén Itzá. Zij gaven de uiteindelijke naam aan de stad. Ze namen veel van de gebruiken van de Tolteken over, maar breidden het vooral op het gebied van religie uit. Ze vereerden de cenotes (kalksteen grotten met water). De stad werd later in ingenomen door de Cocomen en Xiú. Hierna was er een periode van oorlog in het noorden van Yucatán. Toen de Spanjaarden hoorden dat er in Mexico veel goud en zilver te vinden was, trokken ze het land binnen, maar ze werden tegengehouden door de lokale bevolking. Een tweede expeditie o.l.v. Hernán Cortés in 1519 slaagde en veel dorpen namen het christelijk geloof over. De Spanjaarden konden makkelijk Tenochtitlán (Mexico-City) binnenvallen, omdat de Azteken geloofden dat hun god Quetzalcóatl terugkeerde. Maar later verklaarden de Azteken de Spanjaarden de oorlog, maar die verloren ze omdat ze veel mensen verloren waren door de pokken die de Spanjaarden meenamen.

Veroverings- en koloniale periode (1530 - 1821 n. Chr.).

De veroveringen door de Spanjaarden gingen niet gemakkelijk. Spanje deed een nieuwe poging olv Francisco de Montejo en zijn zoon. De eerste ontmoeting met de Maya’s ging niet goed: de Maya’s wilden niets van ze weten. Daarop gingen de Spanjaarden naar Tabasco (1530) en sloegen een kamp op, maar het lukte hen niet om het te veroveren. In 1540 ging de Montejo familie weer naar Mexico en door een alliantie met de Xiús lukte het hen om de Cocomen te veroveren. De Xiús namen het Christelijk geloof aan. In 1542 werd Mérida gesticht en snel kwamen de dorpen van Yucatán onder Spaans gezag. Pedro de Alvarado voerde het Spaanse leger aan voor een verovering van Guatemala en Chiapas (1523). Het land werd onderverdeeld in staten (encomiendas) en de Maya’s werden als slaven gebruikt. Met de komst van de pater Bartolomé de Las Casas ging het iets beter met de Maya’s, maar de slavernij bleef bestaan. De enige Mayagroep die zelfstandig bleef, was een groep Itzaes die Tayasal (Flores) stichtte, maar dit duurde ook slechts tot in de 17e eeuw toen het dorp werd ingenomen door de Spanjaarden.

Onafhankelijke periode.

De Maya’s organiseerden regelmatig opstanden, maar geen van alle slaagde. Door de overwinning van Napoleon op Spanje, zwakten de Spanjaarden af. Een nieuwe opstand slaagde en Mexico en Guatemala verklaarden zichzelf onafhankelijk (1821). Het onafhankelijke Mexico verenigde de staten weer, inclusief Chiapas onder goedkeuring van Guatemala. Guatemala verenigde zich in 1823 met El Salvador, Nicaragua, Honduras en Costa Rica. Deze samenwerking duurde slechts tot 1840. Helaas kwamen verschillende landen met elkaar in conflict, een situatie die tot nu nog voortduurt. Ook kregen de Maya’s hun grond niet terug en werden nog steeds gebruikt als slaven voor werk op het land.

Bron: http://www.bezigebijen.nl