Waar is de tijd dat we jong waren en in de veilige beschutting van onze thuis stripverhalen verslonden bij de vleet! Een van die onverwoestbare figuren die we van tijd tot tijd nog eens uit de kast halen in Zilverpijl. Ik weet het, onversneden nostalgie voor wie af en toe nood heeft aan wat troost en het verleden.

Wilde Westen

Zilverpijl, zo leert ons Wikipedia maar helaas alleen in het Engels, was een Belgische strip en dat wisten we eerlijk gezegd niet.Blijkbaar letten we vroeger nooit op de naam van de tekenaar. Deze stripverhalen zijn van de hand van Frank Sels met medewerking van Edgard Gastmans en Karl Verschuere.

Maar goed, gesitueerd in het Amerikaanse Wilde Westen is dat ook niet van belang. Hoofdfiguur is een Indiaan met naam Zilverpijl (een andere naam zou maar stom zijn). Opmerkelijk, want doorgaans zijn de Indianen de slechteriken die bij bosjes door de blanken worden afgeslacht.

Internationaal

Zilverpijl wist internationaal het een en ander te verwezenlijken en kwam in verschillende talen uit. In Finland heette de strip Hopeanuoli, in Zweden Silverpilen, in Noorwegen Sølvpil, in Duitsland Silberpfeil en in Engeland Silver arrow.

Scandinavië

Zoals u merkt was de strip behoorlijk populair in Scandinavië. Zo liep Zilverpijl in Finland tien jaar lang en zijn dus heel wat Finnen met de verhalen van deze Indiaan opgegroeid. Ze lazen met rode oortjes de verhalen van deze antiheld die vooral een pacifist was en steeds het broze evenwicht tussen blanken en indianen probeerde te bewaren.

Instructief

De verhalen van Zilverpijl waren niet alleen leuk om lezen en ontspannend, maar blijken achteraf gezien ook van educatieve waarde. Zo werd er heel wat correcte informatie over het leven van de indianen in verwerkt en lees je onder meer ook hoe indianen hun gereedschap maakten.

Ooit was er zelfs een echt Zilverpijl indianenkamp in Kullasvuori.

Wijze chef

Zilverpijl was een wijze, jonge indianenchef van de prairie die respect had voor andere leefwijzen en culturen. Andere karakters zijn de jonge indiaanse maanstraal, de Fins-Amerikaanse Pekka (de bloedbroeder van Zilverpijl die ooit zijn leven redde) en de onvergetelijke kleine poema Tinka. Dit diertje is de absolute mascotte van de reeks waar we allen van hielden.

Een van de verhalen heet Goudkoorts, en het staat nog steeds in ons geheugen gebrand. Maar nu dringend naar de boekenkast om nog eens een Zilverpijl te lezen!

www.stefaanvanlaere.be