Ook in stripverhalen vinden we vaak verwijzingen naar goud en zilver. Zo onder meer ook regelmatig in de verhalen van Lucky Luke. Denken we maar aan ‘De erfenis van Rataplan’ waarin de ‘lonesome cowboy’ instaat voor het leven van deze domme hond.

Het verhaal van ‘De erfenis van Rataplan’ is simpel: een rijke goudzoeker die eigenaar is van een goud-, een zilvermijn, een hotel en wie weet wat nog allemaal laat zijn volledige erfenis na aan Rataplan, de hond die dezelfde gevangenis van de vier al even lachwekkende broers Daltons zit. De goudzoeker heeft gestipuleerd dat de volledige erfenis naar Joe Dalton gaat bij het overlijden van de hond.

Klopjacht

Het gevolg laat zich al raden: de Daltons willen Rataplan zo snel mogelijk om zeep helpen, en Lucky Luke moet de hond beschermen. Er volgt een dolle boel met onder meer ook de Chinese gemeenschap in een prominente rol.

Maar veel beter kan Wikipedia wat meer over dit album vertellen.

De erfenis van Rataplan (L’Héritage de Rantanplan) is het tweeënveertigste album in de Lucky Luke-stripreeks. Het is geschreven door René Goscinny en getekend door Maurice de Bevere (Morris) in 1973. Het album is uitgegeven door Dargaud en het is het elfde album in de Dargaud-reeks.

De miljonair Oggie Svenson is overleden. Al zijn bezit laat hij na aan de hond, Rataplan. Mocht Rataplan overlijden, dan krijgt Joe Dalton al zijn bezit. Als Joe hiervan hoort, is hij vastbesloten Rataplan te vermoorden. Terwijl Rataplan kennismaakt met zijn nieuwe luxe leventje (onder toezicht van Lucky Luke), ontsnappen de Daltons uit de gevangenis. Ze gaan naar Virginia City, de stad die Svenson voor een groot deel bezat. Daar weten ze een grote Chinese sekte, afkomstig uit de Chinese Wijk van Virginia City, achter zich te scharen. Svenson bezat bijna de hele Chinese wijk en liet de Chinezen veel huur betalen. Joe belooft de huur te verlagen, als de wijk van hem wordt. Daarom wordt het voor Lucky Luke een stuk moeilijker om de Daltons te arresteren en zo Rataplan te beschermen.

De Daltons beginnen de hond intussen te zoeken. Rataplan ziet Joe als zijn baas en hij gaat voortdurend naar hem op zoek. Rataplan verlaat hierbij Virginia City, waardoor de stad van Joe dreigt te worden. Rataplan wordt echter op tijd teruggebracht door een goudzoeker. Als Joe Rataplan ziet, wil hij hem doden, maar hij wordt tegengehouden en ingerekend door Lucky Luke.

Dan arriveert Oggie Svenson in Virginia City. Svenson was afgeschreven door de doktoren en verstuurde daarom zijn testament alvast naar de notaris. Svenson kwam er echter weer bovenop en keerde terug naar zijn stad. Zowel Rataplan als Joe raken nu de erfenis kwijt. De Chinezen besluiten zich daarom over te geven. De Daltons en Rataplan gaan weer terug naar de gevangenis. En Lucky Luke reist weer verder.

Het scheikundig symbool voor zilver Ag (afgeleid van het Latijnse woord agentum) mag niet verward worden met het symbool Au voor goud.

Zilver is een metaal met een witte, glanzende kleur dat, na goud, het beste kan gehamerd worden en in dunne draden getrokken worden.

Zilver is iets meer dan half zo zwaar als goud, wat het een van de zwaardere edelmetalen maakt. Van alle metalen is het bovendien de allerbeste geleider van elektriciteit en warmte, ideaal voor allerlei industriële en andere toepassingen.

In tegenstelling tot goud reageert zilver wel met de zwavelverbindingen in vervuilde lucht en vormt zich na verloop van tijd een zwart laagje zilversulfide dat gemakkelijk weer te verwijderen is.

Koper- en loodertsen

Het meeste zilver wordt gevonden in koper- en loodertsen. Na het vermalen en versmelten geven deze ertsen hun metalen af. Het zilver kan van koper gescheiden worden door het met salpeterzuur te behandelen. Vaak wordt ook een elektronische behandeling toegepast.

Om zilver van kopererts te scheiden, wordt er zink aan toegevoegd om zo een legering met het zilver te bekomen. Het zilver en het zink worden vervolgens door verhitting van elkaar gescheiden. Het ontgonnen zilver wordt vervolgens in een gespecialiseerde raffinaderij verder gezuiverd en voor de specifiek vereiste toepassingen voorbereid.

Sterling zilver

Sterling zilver is het meest witte van alle (edel)metalen. Fijn zilver is doorgaans te zacht om er juwelen van te maken. Sterling zilver is een mengeling van 92,5% fijn zilver en 7,5% koper. Zilverproducten worden soms genoteerd als 925, wat betekent dan 925 delen per duizend uit puur zilver bestaan. 99,9% zilver wordt fijn zilver (‘fine silver’) genoemd.

Sterling componenten en juwelen krijgen in Amerika vaak de stempel ‘sterking’ mee. Juwelen voor de internationale markt krijgen de benaming 925 mee om de 92,5% aan te duiden.‘Coin’ zilver wordt in sommige landen als benaming gebruikt en kan de markering 800 of 900 naargelang de fijnheid van het zilver meekrijgen.

Zilver uit Mexico

Zilver is klassiek een van de kostbaarste edelgesteenten. Een van de merkwaardige vindplaatsen is de stad Pachuca, gelegen op een hoogte van zowat 2500 meter in de Sierra Madre Oriental, even ten noorden van Mexico-Stad.

De Azteken, maar ook al de volkeren voor hen, wonnen hier zilver dat ze gebruikten om er ornamenten voor hun erediensten en andere officiële plechtigheden mee te maken. De ambachtslui waren toen al erg goed ontwikkeld, en ze maakten tal van gebruiksvoorwerpen voor zowel het dagelijkse leven als ceremonies waarbij zilver een prominente hoofdrol speelde.

Spaanse veroveraars

De Spaanse veroveraars ontdekten op hun tochten algauw de schatten van de Azteken. Ze zagen er letterlijk brood in, en openden hier in 1534 hun eerste zilvermijn. Ze ontdekten overal sporen van zilverwinning en begonnen meteen op grotere schaal, die voor hun tijd best al industrieel mag genoemd worden, zilver op te delen.

Nog steeds zijn de heuvels rond Pachuca bezaaid met sporen van oude mijnen. In het gebied wordt nog steeds met succes zilver opgedolven en er worden ook tal van andere kostbare materialen verwerkt.

Zilver is een van de kostbaarste edelmetalen op aarde. Niet te verwonderen dat de mens er fanatiek naar op zoek gaat. Toch zijn er niet zoveel vindplaatsen van zilver.

Zeldzaam

Zilver wordt (net als goud) soms in zuivere vorm aangetroffen, maar deze afzettingen zijn toch eerder zeldzaam. Het gebeurt veel vaker dat we zilver terugvinden in combinatie met andere mineralen, dit vermengd in metaal bevattende gesteenten die de benaming ertsen meekrijgen.

De zilverader van Comstock Lode

Zilveraders worden meestal gevonden in oude bergketens, dit over verschillende regio’s in de wereld. Volgens wetenschappers zijn sommige ouders meer dan 2,5 miljard jaar geleden al gevormd. Vooral de laatste eeuwen hebben onderzoekers er heel wat voor over gehad om zilveraders te vinden. Een van de meest mythische zilverontdekkingen was de Comstock Lode in 1859 in Nevada, een toevallige ontdekking.

Zilver heeft een voorliefde voor ertsen met zwavelverbindingen (sulfiden). Deze ertsen zijn ontstaan nadat hete vloeibare oplossingen uit de dieptes van de aarde naar boven werden geperst in de scheuren van koelere gesteenten. Deze beweging was het gevolg van de vulkanische activiteit van gesmolten gesteenten net onder de aardkorst.

Aders met edelmetalen

Bij het afkoelen vormden deze oplossingen afzettingen in de scheuren, waardoor aders met edelmetalen ontstonden. Vaak waren deze aders vermengd met andere materialen, die in de loop der tijden minder bestand bleken tegen corrosie en erosie zodat uiteindelijk in vele gevallen enkel de edelmetalen overbleven.

Dikke ertslagen dicht onder de oppervlakte

Vaak wordt zilver gewonnen in open groeven in dikke ertslagen dicht onder de oppervlakte. Na de succesvolle proefboringen wordt dan besloten tot actie over te gaan, en dit mag in dit geval letterlijk genomen worden. Zo wordt het gesteente aan de oppervlakte met zorgvuldig aangebrachte explosieven vergruizeld. Hierna worden de afzettingen met machines afgegraven tot horizontale lagen die tot 20 meter dik kunnen zijn.

Deze open groeven kunnen een lange levensduur hebben. Zo werd op het eiland Misima in de Atlantische Oceaan in 2001 een mijn gesloten die 11 jaar voordien was opengegaan. In die periode werd niet minder dan 100 ton goud en 500 ton zilver opgedolven.

Proefboringen naar zilver

Recent wordt op meer wetenschappelijke wijze naar zilver gezocht. De winning kan zowel ondergronds als aan de oppervlakte gebeuren. Eerst onderzoeken wetenschappers de site om zeker te zijn dat de zoektocht naar zilver er resultaat kan opleveren. Zo worden op tal van plekken proefboringen gedaan om de hoeveelheid en kwaliteit van het op te delven zilver te bepalen. Een proces waarbij de factor geluk een grote rol speelt, want een paar meter verschil kan bij een boring een totaal ander resultaat opleveren.

Volgens vele experts is het einde van de crisis nog lang niet in zicht,zo lezen we op de specialistensite silvermountain.nl. Het lijkt er misschien op dat alles er op dit moment iets rooskleuriger uitziet maar schijn bedriegt, we zitten nog steeds in het midden van een recessie en dit misschien nog wel voor een lange tijd.

Relatieve groei

Het valt natuurlijk moeilijk te ontkennen dat er inderdaad een groei in de markt is geweest de afgelopen maanden. Als u bijvoorbeeld aandelen had gekocht ergens begin dit jaar dan zullen ze op dit moment zeker en vast al wel wat hebben opgebracht. Maar de vraag die we ons daarbij moeten stellen is: “Hoe is die groei ontstaan en biedt de groei ook zekerheden op lange termijn?” En dan is het antwoord kort en krachtig…nee. Het herstel van de markt was namelijk maar een herstel van de opgelopen schade zonder daarbij de oorzaak en de dieper liggende wortels van het huidige financiële klimaat aan te pakken. Denken we maar aan de banken die het op dit moment beter doen. Allemaal een gevolg van wat wij hebben bijgedragen en de daaruit vloeiende miljoeneninjecties van de overheden in de banksector. Dit biedt echter geen economische garanties voor de toekomst. We moeten verder durven kijken dan onze neus lang is en ons gaan realiseren dat een einde pas in zicht is als de financiële bijdrages ook resulteren in positieve gevolgen voor onszelf. Return-on-investment dus. Wat op dit moment nog zeker het geval niet is.
Kortom, een economie is pas terug op de goede weg als men een groei binnen alle sectoren van de economische en sociale sector kan vaststellen. Denken hierbij maar aan het groeien van het aantal banen, de vermindering van de werkloosheid, de toename van nieuwe bedrijven enzovoorts. De cijfers van de huidige werkloosheid liegen er niet om, Nederland telt momenteel om en bij de 5% werklozen (van de beroepsbevolking) terwijl dit ongeveer een jaar geleden nog rond de 4% lag. Vaak moeten bij de officiële cijfers nog enkele procenten bijgeteld worden. Geen reden om te juichen dus. Nog steeds niet.

Spaargedrag

Een gevolg van de huidige recessie is dat mensen ook steeds meer gaan sparen. Het spaargedrag is het laatste jaar dan ook weer drastisch toegenomen. In Nederland gaven de bewoners gemiddeld zo’n 2,7 % minder uit, een bedrag dat grotendeels op het spaarboekje terecht komt. Op zich is het sparen van geld natuurlijk geen misdaad maar omdat het om een soort van asymmetrisch sparen gaat, moet er toch een kanttekening bijgemaakt worden. De gewone werkende mensen namelijk, of iemand nu kassierster of advocaat is, zijn niet méér gaan sparen. Het zijn echter de mensen die het niet zo breed hebben die zich nu al helemaal niet meer op de consumentenmarkt begeven en die ervoor zorgen dat in de huidige maatschappij het geld niet rolt. Door deze samenloop stokt de economie. Door het overmatig sparen daalt echter ook de rente, veel brengt het op lange termijn dus niet op.

Vals optimisme

De aanhoudende recessie en het spaargedrag van de consumenten zorgen er wel voor dat sommige sectoren het uitermate goed doen. Toch moet een onderscheid gemaakt worden tussen sectoren die het goed doen omwille van goede redenen en sectoren die het goed doen omwille van de verkeerde onderliggende redenen. Onder de tweede categorie kan men sectoren verstaan zoals de reis- en vrijetijdssector, die zogezegd van een herstel genieten dat enkel en alleen maar met de financiële injecties te maken heeft. Andere sectoren dan weer zoals de energie- en de mijnsector, doen het uitstekend omwille van een groeiende onderliggende vraag en omwille van het feit dat mensen inzien dat het investeren in goud hen veel meer kan opleveren dan de centen op een bankrekening. Goud zal namelijk wel zijn waarde behouden over een ruime tijd gezien en daardoor een zeer interessante investering vormen. De huidige prijs voor een ounce goud schommelt momenteel rond de $1000. Toch zijn vele specialisten, experts en analisten ervan overtuigd dat over een looptijd van een aantal jaren deze prijs verdubbeld zal zijn. Om een idee te geven van het huidige succes van goud. De Chinese overheid heeft jarenlang de aankoop van goud verboden. Met de mooie toekomst van goud echter en de positieve gevolgen voor het land zelf, heeft China deze beperking zo snel mogelijk afgeschaft en is er nu bij wijze van spreken wel in ieder postkantoor of bank goud te koop. Goud sparen is er dus wel bij varen!

www.thesilvermountain.nl/blog

Veldrijder Albert Van Damme werd niet alleen zesmaal winnaar van het Belgisch kampioenschap, maar won in 1971 ook een zilveren medaille na Eric De Vlaeminckop het nationaal kampioenschap. Meer over de Leeuw van Laarne kom je te weten in het boek dat auteur Stefaan Van Laere momenteel over de veldcrosser uit Laarne schrijft en dat in oktober 2011 bij Bola Editions verschijnt.

De leeuw van Laarne

In oktober 2011 verschijnt bij uitgeverij Bola Editions het boek ‘Albert Van Damme – De leeuw van Laarne’ van Stefaan Van Laere. In dit boek beschrijft de auteur, zelf opgegroeid in Laarne, hoe hij als kind gefascineerd zat toe te kijken hoe Albert Van Damme in 1974 wereldkampioen werd.
Het boek bevat uniek beeldmateriaal uit het persoonlijk archief van Albert Van Damme en is de weerslag van de vele gesprekken die de auteur met de meest bekende inwoner van Laarne en tal van ex-renners en personen uit zijn omgeving had.
‘Albert Van Damme – De leeuw van Laarne’ verschijnt in de periode van de zesde Ereprijs Albert Van Damme, meteen de allereerste A-veldrit voor profs in de omgeving van het kasteel, met steun van het gemeentebestuur van Laarne.
U heeft nu al de kans voor in te tekenen en u te verzekeren van een exemplaar met een aanzienlijke korting (€ 17,50 in plaats van € 22,50).

De namen van personen die voor 15 augustus 2011 hebben gereserveerd, zullen in het boek afgedrukt worden. Bovendien worden de gereserveerde exemplaren gesigneerd door Albert Van Damme en auteur Stefaan Van Laere.

U heeft de keuze om het boek op de veldrit van zaterdag 8 oktober in Laarne af te halen op de speciale boekenstand of zonder verzendkosten thuisgestuurd te krijgen.

Hoe reserveren?

Voor België

Tot 15 augustus 2011:

• Voor wie het boek op de veldrit in Laarne wil komen ophalen: stort € 17,50 op rekeningnummer 979-6257038-58 met vermelding ‘1 ex. Albert Van Damme veldrit ophalen’. Uw naam wordt in het boek afgedrukt. U ontvangt een gesigneerd exemplaar.
• Voor wie het boek thuisgestuurd wil krijgen wil: stort € 17,50 op rekeningnummer 979-6257038-58 met vermelding ‘1 ex. Albert Van Damme opsturen’. Uw naam wordt in het boek afgedrukt. U ontvangt een gesigneerd exemplaar.

16 augustus – 8 oktober 2011:

• Voor wie het boek op de veldrit in Laarne wil komen ophalen: stort € 20,00 op rekeningnummer 979-6257038-58 met vermelding ‘1 ex. Albert Van Damme veldrit ophalen’. U ontvangt een gesigneerd exemplaar.
• Voor wie het boek thuisgestuurd wil krijgen wil: stort € 20,00 op rekeningnummer 979-6257038-58 met vermelding ‘1 ex. Albert Van Damme opsturen’. U ontvangt een gesigneerd exemplaar.

Vanaf 8 oktober 2011:

• stort € 22,50 op rekeningnummer 979-6257038-58 met vermelding ‘1 ex. Albert Van Damme opsturen’. U ontvangt een gesigneerd exemplaar.

Voor het buitenland:

Storten op IBAN BE95 9796 2570 3858, BIC ARSPBE22

Meer info:
info@bola-editions.be
www.bola-editions.be

Je kan objecten waardevoller maken door ze te verzilveren, vergulden of verkoperen. Maar wat betekent dit precies?

Verzilveren

Verzilveren is het bedekken van een voorwerp met een laagje zilver. Verzilveren betekent ook: te gelde maken.
Figuurlijk wordt verzilveren gebruikt om aan te duiden dat iemand het zekere voor het onzekere neemt.

Vergulden

Vergulden is het bedekken van een voorwerp met een laagje goud.
Verscheidene antieke beschavingen beheersten al de kunst van het vergulden (Egyptenaren, Etrusken, Kelten, …).
Er zijn veel uiteenlopende technieken voor vergulden. Veel gebruikt voor b.v. schilderijlijsten is het inleggen van bladgoud in mixtion. Voor een goede hechting en hoogglans wordt in de regel met een agaat gebruineerd. Metalen kunnen in gesmolten goud worden ondergedompeld of galvanisch worden verguld. De van oorsprong Koreaanse techniek Keum Boo, waarbij vrij dik goudfolie wordt versmolten met het oppervlak van zilveren of stalen voorwerpen, wordt geleidelijk populairder bij westerse goud- en zilversmeden. Op keramiek kan fijn goudpoeder in olie-achtige dispersie aangebracht worden, bij het bakken verbrandt de olie en smelten de gouddeeltjes samen. In plaats van goudpoeder worden ook wel goudzouten gebruikt, die door reductie in de oven omgezet worden tot zuiver goud.
Ook boeken kunnen verguld worden: met messing stempels worden onder verhitting letters en versieringen van bladgoud aangebracht op het linnen, leer, perkament of papier van boekbanden. Daarnaast wordt soms op de sneden van het boek verguldsel aangebracht, of alleen op de bovenste snede. Die laatste variant noemt men ‘kop verguld’.

Uitdrukkingen en afgeleiden

• de bittere pil vergulden, iets onaangenaams gemakkelijker acceptabel maken. Afkomstig uit de farmacie, in het verleden werden pillen die te onsmakelijk waren wel gehuld in bladgoud dat de wansmaak afschermde van de tong tijdens het innemen.
• verguld zijn (met iets of iemand), vereerd zijn (met iets of iemand).
• Gulden is een oud woord voor goud; denk maar aan het geldstuk (de Nederlandse gulden).

Verkoperen

Verkoperen is het bedekken van een voorwerp met een laagje koper.
Je kan een metalen voorwerp verkoperen door het aan de negatieve pool van een stroombron te hangen in een oplossing van kopersulfaat.

Alkalisch verkoperen

Het elektrolytisch verkoperen van ijzer moet onder sterk reducerende omstandigheden plaatsvinden anders wordt het metaal op een oxidelaag afgescheiden en is er onvoldoende hechting tussen het ijzer en het koper. De elektrolyt bestaat uit een oplossing van NaCN en CuCN in water. Deze oplossing is alkalisch en bevat Cu(CN)4 (-) ionen. Hierin is het eenwaardige koper dus als een complex anion aanwezig. Het koper wordt op de ijzerkathode onder gelijktijdige waterstofontwikkeling neergeslagen volgens de reacties:
Cu(CN)43- + e → 4CN- + Cu
2H2O + 2e → H2 + 2OH-

Door het goede geleidingsvermogen van deze sterk alkalische elektrolyt en het feit dat het rendement voor de koperafscheiding afneemt met hogere stroomdichtheid is het spreidend vermogen over de kathode heel goed. Dat betekent dat overal op de kathode het koper wordt neergeslagen en dus ook op de achterzijde. Ook op zink of aluminium kan met dit type elektrolyt een koperlaagje kathodisch worden afgescheiden. Maar dan moeten deze metalen wel tevoren in een NaOH oplossing worden aangeëtst. Het complexe cupro-ion is kleurloos. Als er toch een blauw-groene verkleuring optreedt moet er extra NaCN worden toegevoegd. Uiteraard is deze cyanideoplossing giftig. Daarom moet er een chloor-bleekloog fles in de buurt staan om eventueel gemorste oplossing direct te oxideren. De koperanode lost moeilijk op in deze elektrolyt. Daarom kiest men hier vaak voor een titaan-anode en wordt er maar heel weinig koper aan deze elektrolyt onttrokken. Als men een dikke laag wil gaat men verder met het zuur verkoperen.

Zuur verkoperen

Dit gaat vanuit een CuSO4 oplossing waaraan een vrij grote hoeveelheid zwavelzuur moet worden toegevoegd om het geledingsvermogen te vergroten en daarmee het spreidend vermogen te verbeteren. Dat is noodzakelijk omdat het Cu2+ zo gemakkelijk, met zeer geringe overspanning, kan worden afgescheiden. Dit is een karakteristiek verschil met het galvanisch vernikkelen waarbij het metaal wel met een grote overspanning wordt afgescheiden en het geleidingsvermogen van de elektrolyt niet zo erg van belang is. De achtergrond hiervan is het Jahn-Teller effect dat maakt dat de watermantel van 6 H2O rondom het Cu(2+) ion er maar heel losjes omheen zit en gemakkelijk wordt losgelaten. Bij het Ni2+ ion treedt dit effect niet op en wordt de watermantel veel steviger vastgehouden.
Het stroomrendement bij het zuur verkoperen is praktisch 100%. Ook het rendement aan de koperanode is 100%. Dit geeft aan deze elektrolyt dus een lange gebruiksduur.

Globetrotter en kosmopoliet Vandecaveye was op 14 juni 2009 aan haar grote reis begonnen, een lang gekoesterde droom. De rode draad door haar reis was o.a. het opzoeken van Vlamingen in de wereld, Vlaamse missionarissen, expats, Vlaamse bedrijven en Belgische ambassades. Na 51 weken keerde ze op 5 juni (haar verjaardag n.b.) huiswaarts.

Ze ging verder dan daar waar de modale toerist stopt, ze vermeed de commerciële paden. Ze ging op zoek naar etnische minderheden, naar zeldzame stammen, couleur locale. Op zoek naar uitersten : arme, achtergebleven dorpen t.o.v. rijke, hypermoderne grootsteden. Ze infiltreerde bij de plaatselijke bevolking en nam deel aan de dagdagelijkse activiteiten op het platteland.

“Moskou was een symbolisch vertrekpunt, want ik ben mijn reis begonnen in de stad waar ik mijn judocarrière heb beëindigd. De bedoeling was om door te reizen tot in Australië en Nieuw-Zeeland, maar we zijn 7 maanden in China blijven hangen. Eindpunt was Japan, de bakermat van het judo. Het was leuk grasduinen in mijn sportverleden, op zoek naar nostalgie en enkele judovrienden.”

“We hebben verschillende keren het einde van de beschaving gezien. We vonden geïsoleerde dorpjes waar de tijd is blijven stilstaan. Middeleeuwse toestanden, zonder stromend water, geen elektriciteit, waar mens en dier onder hetzelfde dak leven en waar kinderen naakt rondlopen. Een soms dierlijk bestaan zonder enige vorm van hygiëne, educatie, bezit of infrastructuur. Onvoorstelbaar dat mensen anno 2010 nog in dergelijke primaire omstandigheden leven.”

“51 weken met de rugzak low budget reizen heeft me een schat aan ervaring bijgebracht. Misschien wel het beste jaar uit mijn leven. Nu moet ik al deze ervaring en ontmoetingen verwerken, herkauwen om tot slot te koesteren. Reizen is bij momenten vermoeiend, maar uiterst boeiend. Het was een uniek uitzonderlijk jaar, onvergetelijk. Vooral de plaatselijke bevolking op het platteland heeft me het meest geboeid. Een nieuwe wereld is opengegaan.”

“Overal zijn er ‘Vlamingen in de wereld’. Met een open geest hebben ze België achtergelaten, weg van onder de kerktoren. Het zijn stuk voor stuk dappere mensen met een ruime blik op mensen en culturen, met rijke ervaringen en heroïsche verhalen. Het is ontzettend boeiend om te luisteren naar de beweegreden van hun levenswandel en hun drijfveer.“
Waarom deze sabbatical?
“De aantrekkingskracht van de wereld. Nieuwsgierigheid en leergierigheid zijn mijn drijfveer. Ik verkies te investeren in ervaringen en belevenissen i.p.v. in het materiële. Reizen nuanceert je blik op de wereld en verruimt je denken. Reizen om te leren, om een land te ontdekken. Steden & platteland, geschiedenis en historische feiten, religies en hoe ze zich onderling verhouden, klederdracht, culturen, tradities en rituelen, eetgewoontes, etnische minderheden… Ik wil reizen om meer van de wereld te begrijpen. Ik was een jaar lang op studiereis. Reizen verrijkt. Reizen relativeert. Reizen heeft een invloed op je wereldvisie. Ik heb me op een aangename manier overal verloren gevoeld, me ‘prettig ontheemd’ gevoeld. Reizen is weer ontvankelijk worden en de dingen zintuiglijk consumeren. Het kunnen verwonderd zijn over situaties en ontmoetingen onderweg.“
Wat/Wie heb je onderweg het meest gemist?
“Er ging geen dag voorbij dat ik niet aan mijn ouders en trainer Eddy heb gedacht. Gelukkig is er skype, een fantastische uitvinding! Voor het overige heb ik niets materialistisch gemist. Maar een lekkere volkoren boterham met oude kaas en een goed glas wijn, of een stevig biertje en een pakje friet met andalouse saus zou ik nu wel appreciëren. ”
www.gella.be

Het zal je maar overkomen. Je bent al enkele jaren zonder veel succes amateurarcheoloog, tot je plotseling een unieke zilverschat weet te vinden… En – om alle misverstanden uit de wereld te helpen – die niet voor jezelf houdt maar aan een museum schenkt… We lazen volgend verslag in Het Nieuwsblad.

Romeinse zilverschat

Hobbyarcheoloog Joël Notebaert heeft in Everbeek, bij Brakel, de vondst van zijn leven gedaan: een unieke Romeinse zilverschat uit de derde eeuw. ‘En zeggen dat ik na jaren zoeken nog niet verder was geraakt dan wat fossielen.’
Atoomnummer 47
Atoommassa 107,87 g.mol -1
Elektronegativiteit volgens Pauling 1,9
Dichtheid 10,5 g.cm-3 bij 20°C
Smeltpunt 962 °C
Kookpunt 2212 °C
Vanderwaalstraal 0,144 nm
Ionstraal 0,126 nm
Isotopen
Elektronen Schil [ Kr ] 4d10 5s1
Energie eerste ionisatie 758 kJ.mol -1
Energie tweede ionisatie 2061 kJ.mol -1
Standaard potentiaal 0,779 V (Ag+ / Ag

Meest stabiele isotopen
Iso RA (%) Halveringstijd VV VE (MeV) VP
107Ag 51,839 stabiel met 60 neutronen
108Ag syn 418 jaar EV 2,027 108Pd
109Ag 48,161 stabiel met 62 neutronen

Tot 16 km diep is zilver terug te vinden; en het is het 68e element in rangorde van voorkomen. Zilver wordt zowel in gedegen toestand (als me¬taal) aangetroffen als in verbin¬din-gen.

De belangrijkste mineralen zijn:
argentiet of zilver¬glans Ag2S
broomargyriet of bromiet AgBr
chloorargyriet of hoornzil¬ver AgCl
dyscrasiet Ag3Sb
fischesseriet Ag3AuSe2
hessiet Ag2Te
joodargyriet AgI
mieargyriet AgSbS2
naumanniet Ag2Se
petziet Ag3AuTe3
proustiet Ag3AsS3
pyrargyriet of zil¬verantimoon¬glans Ag3SbS3
stephaniet Ag5S¬bS4
stromeyeriet AgCuS

Ook de Maya’s kenden zilver. En goud uiteraard. Jammer genoeg betekenden deze edelmetalen bij de komst van de Spanjaarden voor dit trotse volk het begin van het einde.

Laat klassieke periode (600 - 900 n. Chr.).

Deze periode geldt als de bloeiperiode van de Maya’s. Het Mayarijk bestond niet uit één rijk, maar uit onafhankelijke stadsstaten die wel connecties met elkaar hadden. Elke stadsstaat had zijn eigen koning, die de stads sociale, politieke en religieuze hoofdpersoon was. De koning stond zijn bloed af bij ceremonies en doorboorde lichaamsdelen met scherpe voorwerpen. Ook was hij aanvoerder van het leger. Koning Pacal van Palenque en Koning Vogel-Jaguar van Yaxchilán speelden een belangrijke rol in de Mayabeschaving. Veel steden kenden bloei, maar aan het eind van de periode ging het minder met deze zuidelijke steden en werden juist de noordelijke steden in Yucatán belangrijker (o.a. Chichén Itzá). Hierdoor ontstond een zekere rivaliteit die waarschijnlijk de oorzaak was van het instorten van het Mayarijk. Andere mogelijkheden zijn epidemieën, overbevolking, hongersnood, natuurrampen en erosie.

Vroeg postklassieke periode (900 -1200 n. Chr.).

Doordat het Mayarijk plotseling instortte en daarentegen wel een groei van de populatie kende, was er niet genoeg eten voor iedereen. Daarom waren ze een makkelijke prooi voor veroveraars. De Tolteken vielen Yucatán binnen en waren zo strijdlustig dat ze mensen offerden. De grote gebouwen van Chichén Itzá stamden uit deze tijd. Later echter was de stad volkomen verlaten.

Laat postklassieke periode (1200 - 1530 n. Chr.).

Na de Tolteken, namen de Itzáes bezit van Chichén Itzá. De Itzáes waren zelf ook uit hun land verdrongen en kwamen via El Petén en Belize in Chichén Itzá. Zij gaven de uiteindelijke naam aan de stad. Ze namen veel van de gebruiken van de Tolteken over, maar breidden het vooral op het gebied van religie uit. Ze vereerden de cenotes (kalksteen grotten met water). De stad werd later in ingenomen door de Cocomen en Xiú. Hierna was er een periode van oorlog in het noorden van Yucatán. Toen de Spanjaarden hoorden dat er in Mexico veel goud en zilver te vinden was, trokken ze het land binnen, maar ze werden tegengehouden door de lokale bevolking. Een tweede expeditie o.l.v. Hernán Cortés in 1519 slaagde en veel dorpen namen het christelijk geloof over. De Spanjaarden konden makkelijk Tenochtitlán (Mexico-City) binnenvallen, omdat de Azteken geloofden dat hun god Quetzalcóatl terugkeerde. Maar later verklaarden de Azteken de Spanjaarden de oorlog, maar die verloren ze omdat ze veel mensen verloren waren door de pokken die de Spanjaarden meenamen.

Veroverings- en koloniale periode (1530 - 1821 n. Chr.).

De veroveringen door de Spanjaarden gingen niet gemakkelijk. Spanje deed een nieuwe poging olv Francisco de Montejo en zijn zoon. De eerste ontmoeting met de Maya’s ging niet goed: de Maya’s wilden niets van ze weten. Daarop gingen de Spanjaarden naar Tabasco (1530) en sloegen een kamp op, maar het lukte hen niet om het te veroveren. In 1540 ging de Montejo familie weer naar Mexico en door een alliantie met de Xiús lukte het hen om de Cocomen te veroveren. De Xiús namen het Christelijk geloof aan. In 1542 werd Mérida gesticht en snel kwamen de dorpen van Yucatán onder Spaans gezag. Pedro de Alvarado voerde het Spaanse leger aan voor een verovering van Guatemala en Chiapas (1523). Het land werd onderverdeeld in staten (encomiendas) en de Maya’s werden als slaven gebruikt. Met de komst van de pater Bartolomé de Las Casas ging het iets beter met de Maya’s, maar de slavernij bleef bestaan. De enige Mayagroep die zelfstandig bleef, was een groep Itzaes die Tayasal (Flores) stichtte, maar dit duurde ook slechts tot in de 17e eeuw toen het dorp werd ingenomen door de Spanjaarden.

Onafhankelijke periode.

De Maya’s organiseerden regelmatig opstanden, maar geen van alle slaagde. Door de overwinning van Napoleon op Spanje, zwakten de Spanjaarden af. Een nieuwe opstand slaagde en Mexico en Guatemala verklaarden zichzelf onafhankelijk (1821). Het onafhankelijke Mexico verenigde de staten weer, inclusief Chiapas onder goedkeuring van Guatemala. Guatemala verenigde zich in 1823 met El Salvador, Nicaragua, Honduras en Costa Rica. Deze samenwerking duurde slechts tot 1840. Helaas kwamen verschillende landen met elkaar in conflict, een situatie die tot nu nog voortduurt. Ook kregen de Maya’s hun grond niet terug en werden nog steeds gebruikt als slaven voor werk op het land.

Bron: http://www.bezigebijen.nl

Beleggen in zilvermijnen wordt interessant

Wereldwijd zijn er vele honderden mijnbouwbedrijven actief. Een aantal daarvan produceert zilver, maar meestal is dit als bijproduct van een ander metaal wat gewonnen wordt. Echt pure zilvermijnen, met zilver als hoofdproduct, zijn er relatief weinig. Toch is er onder beleggers wel vraag naar pure zilvermijnen om in te beleggen. In dit artikel geef ik een overzicht van een groot aantal zilvermijnen waaruit beleggers een keuze kunnen maken.
Producerende zilvermijnen

Zilvermijnen zijn een goede investering voor beleggers die exposure willen aan de zilverprijs. De aandelenkoers van zilvermijnen reageert met een hefboom op de zilverprijs. Dit heeft de volgende oorzaak. Stel, een zilvermijn produceert zilver met een kostprijs van 8 dollar per ounce. De koers van zilver is op dat moment 15 dollar per ounce. De zilvermijn maakt dan 15 – 8 = 7 dollar per ounce winst. Stijgt nu de zilverprijs naar 20 dollar, een stijging van 33,33 %, dan stijgt de winst van de zilvermijn naar 20 – 8 = 12 dollar per ounce, een stijging van 71,43 % . De winst van de zilvermijn stijgt dus ruim twee maal zo hard als de zilverprijs. De koers van de aandelen van de zilvermijn zal weer stijgen als gevolg van de toegenomen winstgevendheid.

Exploratiebedrijven met bewezen zilvervoorraad in de grond
Exploratiebedrijven zijn bedrijven die zoeken naar grondstoffen, in dit geval zilver, in de grond. Als zo´n bedrijf zilver heeft gevonden en de omvang van de zilvervoorraad in de grond is bekend, dan staat er nog niet meteen een producerende mijn. Voor het bedrijf met de productie kan gaan beginnen zijn er nog een aantal stappen te doorlopen, zoals bijvoorbeeld het rond krijgen van de financiering voor het bouwen van een mijn en het verkrijgen van de nodige vergunningen. Bij een bedrijf in deze fase is het zilver in de grond, per ounce, lager geprijsd dan het zilver in de grond bij een producerende mijn. Naarmate het bedrijf dichter bij productie komt, zal de aandelenkoers (en dus de prijs per ounce zilver) oplopen. Ook een stijging van de zilverprijs heeft uiteraard invloed op de aandelenkoers.
Overzicht van producerende zilvermijnen

naam bedrijf tickercode beursnotering actief in
Coeur d’alene Mines
CDE, CDM.TO NYSE, TSX Mexico, VS, Bolivia, Argentinië, Chili
Hecla Mining
HL NYSE VS, Mexico
Pan American Silvercorp.
PAAS, PAA.TO Nasdaq, TSX Mexico, Peru, Argentinië, Bolivia
Silvercorp Metals
SVM, SVM.TO NYSE, TSX China
SilverCrest Mines
SVL.TO TSX Mexico, el Salvador
Silver Standard
SSRI, SSO.TO Nasdaq, TSX Canada, VS, Mexico, Peru, Chili, Argentinië, Australië
Excellon Resources
EXN.TO TSX Mexico
Fortuna Silver Mines
FVI.V TSX Peru, Mexico
First Majestic Silver Corp.
FR.V TSX Mexico
Great Panther Silver
GPR.TO TSX Mexico
U.S. Silver Corporation
USA.V TSX V.S.
Endeavor Silver
EDR.TO TSX Mexico
Impact Silver
IPT.V TSX Mexico
Ecu Silver
ECU.TO TSX Mexico

Nog niet producerende bedrijven met zilver in de grond.

naam bedrijf tickercode beursnotering actief in
Sabina Silver& gold
SBB.TO TSX Canada
Bear Creek Mining
BCM.V TSX Peru
Minco Silver
MSV.TO TSX China

Silver streaming company
Als laatste wil ik nog even de aandacht vestigen op een ander soort zilverbedrijf dat interessant is voor zilverbeleggers. Het gaat hier om Silver Wheaton.
Silver Wheaton is een “silver streaming company”. Dit houdt in dat het bedrijf toekomstige zilverproductie opkoopt van mijnbouwbedrijven voor welke zilver een bijproduct is. Silver Wheaton betaald deze bedrijven vaak een flink bedrag vooraf in ruil voor (een deel van) de toekomstige zilverproductie. Voor deze mijnbouwbedrijven is dit gunstig omdat ze daarmee bijvoorbeeld de infrastructuur en bouw van een mijn kunnen bekostigen. Silver Wheaton verzekert zich van een stroom zilver voor een van te voren vastgestelde prijs. Het bedrijf heeft daarbij niet de lasten en risico’s van een eigen mijn en bij een stijgende zilverprijs loopt de winst (en daarmee de aandelenkoers) snel op.
Silver Wheaton staat genoteerd aan de New York Stock Exchange (ticker: SLW) en de Toronto Stock Exchange (ticker: SLW.TO). Het bedrijf heeft bestaande en toekomstige zilverstreams uit de volgende landen: V.S., Canada, Mexico, Peru, Argentinië, Chili, Zweden, Portugal, Griekenland. Het bedrijf is daarmee geografisch mooi gespreid.

Bron: http://www.goudbelegger.com